عضلات ,گرفتگی ,اسپاسم ,عضله ,ستون ,فعالیت ,گرفتگی عضلات ,ستون فقرات ,قرار دهید ,استفاده کنید ,ستون فقرات•  

گاهی احساس کمر درد پس از بلند کردن یک جسم سنگین، حرکت ناگهانی، نشستن در یک حالت برای مدت طولانی و یا در اثر یک آسیب یا تصادف رخ می دهد. کمردرد اغلب در اثر یک مصدومیت ناگهانی به عضلات و رباط های حمایت از پشت کمر ایجاد می شود درد به علت اسپاسم عضلانی، کشیدگی یا پارگی در رباط ها و عضلات ایجاد می شود.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، عضله گاهی در هنگام خواب نیز دچار اسپاسم می شود که بیشتر در اثر کم آبی بدن، فعالیت یا عدم فعالیت طولانی مدت، کشیدگی عضلات یا استفاده مفرط از عضلات ایجاد می شود.
گرفتگی عضلات
اسپاسم عضلات کمری همان انقباضات غیر ارادی عضلات ناحیه کمر است اسپاسم عضلات اسکلتی شایعترین و اغلب به علت کم شدن آبی بدن و اختلالات الکترولیتی می باشد هر کدام از عضلات پشت می تواند زخمی یا تحریک شود این مشکل در اثر یک جنبش ناگهانی در یک مسابقه تنیس، یک بازی فوتبال دستی، سقوط، پیچ، بلند کردن نادرست اشیاء یا انقباض ناگهانی برای جلوگیری از سقوط بوجود می آید و به دنبال آن درد ناگهانی ایجاد می شود این درد گاهی ممکن است با تاخیر هم شروع شود. درد گرفتگی عضلات، کولیکی است یعنی مانند دردهای ( قاعدگی، سنگ کلیه، درد کیسه صفرا ) می باشد. گرفتگی عضلات ممکن است در اثر رژیم غذایی نادرست ایجاد شود کمبود مواد غذایی معدنی ( کلسیم، فسفر ) ممکن است سبب گرفتگی عضلات باشد. لذا مصرف مواد غذایی غنی از فسفر و کلسیم توصیه می شود.


علت گرفتگی کمر در زیر بیان شده بود:
•    حرکات ناگهانی یا غیرمنتظره کمر در طول فعالیت های ورزشی
•    چرخش ناگهانی بالاتنه
•    انقباض سریع عضلات کمر به منظور جلوگیری از زمین خوردن
گاهی اوقات گرفتگی کمر شدید بدون آسیب دیدگی ایجاد می شود که ناشی از واکنش کششی از ساختارهای ملتهب عمیق تر کمر است. علت های غیرآسیب دیدگی گرفتگی عضلات کمر از قرار زیر است:
•    پارگی رباط
•    عفونت
•    تومور
•    التهاب یا حساسیت مداوم دیسک ( فتق دیسک کمر، بیرون زدگی دیسک و غیره)
در صورت داشتن موارد زیر، احتمال گرفتگی عضلات کمر افزایش پیدا می کند:
•    لگن خاصره ای که بیشتر از حد کج شده است
•    هر گونه ضعف در ناحیه کمر از قبیل آرتریت، اسپوندیلوز، پارگی دیسک، تنگی کانال نخاعی یا تومور
•    خمیدگی ستون فقرات مانند اسکولیوز (انحناء بیش از اندازه جانبی ستون فقرات) و لوردوز (گودی کمر شدید)
•    سفتی همسترینگ ها، تاندون هایی که پست ساق پاها قرار دارند.
•    عضلات سفت یا ضعیف در راستای ستون فقرات
•    عضلات ضعیف شکم


علائم
شایان ذکر است که بیمار تمام علائم گرفتگی کمر اشاره شده در زیر را تجربه نمی‌کند، بلکه بسته به شدت بیماری احتمالاً دچار چند مورد خواهد شد.
•    درد و خشکی کمر، درد باسن، درد لگن و مفصل ران در صبح یا پس از یک دوره عدم فعالیت.
•    تسکین درد و گرفتگی کمر و پشت بدن با حرکت و نرمش کردن.
•    ابتلا به دردی که با ورزش تسکین می‌یابد، اما با استراحت کردن نه تنها آرام نمی‌شود بلکه گاهی تشدید نیز می‌شود.
•    درد و گرفتگی کمر صبح‌‌ها و شب‌ها شدیدتر است و بیمار گاهی در فواصل زمانی منظم از شدت درد از خواب بیدار می‌شود.
•    احساس درد در ناحیه اطراف باسن
•    خشکی کمر و دشواری در خم کردن ستون فقرات
•    احساس درد در لگن و مفصل ران و به سختی راه رفتن
•    درد پاشنه و کف پا
•    قوز درآوردن و خم شدن رو به جلو
•    صاف شدن انحناء طبیعی ستون فقرات
•    تب
•    کاهش اشتها و از دست دادن وزن
•    خستگی و کاهش انرژی
•    درد، قرمزی و ورم چشم
•    حساسیت به نور
•    دشوار شدن تنفس عمیق به علت دردناک بودن انبساط قفسه سینه به دلیل گرفتگی عضلات کمر
•    ازکارافتادن قلب
•    انتزیت ـ التهاب دردناک محل اتصال استخوان به تاندون یا زردپی (رشته محکم بافتی پیوند دهنده عضلات به استخوان‌ها) یا رباط و لیگامان (نوار بافتی متصل کننده استخوان‌ها به یکدیگر) را انتزیت گویند.


زمان مراجعه به پزشک
شما باید به پزشک مراجعه کنید، اگر:
•    روش های خود درمانی اثری نداشتند.
•    گرفتگی ها و درد به صورت مکرر اتفاق می افتند. زیرا ممکن است علت آن ها عارضه ای دیگر باشد.
•    درد به دلیل ضربه یا زمین خوردن است.
•    احساس ضعف، تعرق، درد شکمی، تب، استفراع و تهوع می کنید.
•    در نواحی مختلف پا ، مقعد یا کشاله ی ران، احساس بی حسی و درد می کنید.
•    اختیار مثانه و شکم خود را ندارید.
•    وزن شما بی دلیل کم شده است.
•    درد بیش از دو هفته باقی بماند یا شدید و ممتد باشد.
•    سابقه ی سوء مصرف مواد، سرطان یا پوکی استخوان دارید.


راه ها و روش های درمان

برخلاف درد کمر ناشی از کشیده شدن عضلات که برطرف کردن آن همیشه کار سختی است، درمان اسپاسم کمر خیلی راحت‌تر انجام می‌شود. اسپاسم کمر زمانی رخ می‌دهد که یک عضله پاره شده یا بیش از کار کرده باشد، که این منجر به بروز التهاب می‌شود.
درمان فیزیکی
۱- از فشار استفاده کنید. اغلب این روش اسپاسم‌های عضلانی دردناک را تا حد زیادی کاهش می‌دهد. پیش از حرکت کردن، غلطیدن یا برخاستن، هر چهار انگشت یا نوک انگشتان را نزدیک ستون فقرات و روی اسپاسم قرار دهید. به سمت پایین فشار دهید. سعی کنید انگشتانتان را جابجا کنید (اما اگر عضله باز دچار اسپاسم شد، محکم‌تر فشار بدهید و اول منتظر بمانید اسپاسم متوقف شود و بعد حرکت کنید).
 
 
۲- آب‌درمانی را امتحان کنید. زیر دوش بروید و آب گرم را باز کنید و به مدت ۲ تا ۳ دقیقه آن را روی کمرتان متمرکز کنید. بلافاصله، به مدت ۳۰ ثانیه روی کمرتان آب سرد بریزید. آن‌قدر این کار را تکرار کنید تا درد تا حدودی کم شود.
 
 
۳- بعد از اینکه التهاب کم شد و اسپاسم کمر تسکین پیدا کرد، انجام تمرینات کششی ملایم را شروع کنید. کشیدن فیبرهای عضلات به شل شدن آن‌ها و تسکین بیشتر اسپاسم کمر کمک می‌کند. همیشه قبل از تمرینات ورزشی حرکات کششی انجام بدهید.
 
 
۴- برای جلوگیری از آسیب‌های بعدی، از تکنیک‌های مناسب بلند کردن اجسام استفاده کنید. جسمی که بلند می‌کنید، چه ۱۵ کیلو باشد چه نیم کیلو، برای بلند کردن آن باید مراحل زیر را انجام دهید:
 
 
•    به جسمی که قرار است بلند کنید نزدیک شوید. پاهایتان را دو طرف جسم، کمی عقب‌تر از آن، قرار دهید.
•    بدنتان را از نواحی مفصل ران‌ها و زانوها خم کنید و در عین حال مواظب باشید کمرتان خم نشود.
•    جسم را بلند کنید و سعی کنید محکم در دستانتان جا بگیرد.
•    با استفاده از عضلات ران و باسنتان برخیزید. همانطور که بلند می‌شوید عضلات شکمتان را سفت کنید تا از کمرتان پشتیبانی کنند.
استراحت
۱- استراحت کنید. نیازی نیست مطلقاً استراحت کنید، اما باید از هر فعالیتی که باعث اسپاسم کمر شده یا آن را بدتر می‌کند، مثل برداشتن اجسام سنگین یا بعضی تمرینات ورزشی خودداری کنید.
 
 
۲- پاهایتان را بالا نگه‌دارید. بعضی بیماران گزارش داده‌اند که بعد از بالا نگه‌داشتن پاهایشان احساس بهتری پیدا می‌کنند. شما هم، همانطور که پاهایتان را بالا برده‌اید، سعی کنید ذهنتان را از درد اسپاسم منحرف کرده و روی تکنیک‌های ریلکس‌سازی تمرکز کنید.
 
 
•    از یک بالش به عنوان وسیله کمکی استفاده کنید.
•    روی یک تشک سفت یا کف اتاق دراز بکشید و پاهایتان را طوری به یک دیوار تکیه داده یا روی تکیه‌گاهی مثل یک صندلی قرار دهید که زانوهایتان به اندازه ۹۰ درجه خم شوند.
•    سپس در حالی که نشسته‌اید پاهایتان را به جایی تکیه داده یا آن‌ها را پایین آورده و روی یک سطح پایین‌تر مثل یک چهارپایه کوچک قرار دهید.


ورزش و حرکات اصلاحی

به عنوان یک قاعده ی کلی، افرادی که دارای فعالیت بیشتری هستند و از وضعیت بدنی مناسبی برخوردار هستند، احتمال ابتلا به درد کمر ناشی از کشیدگی عضله در آن ها کمتر است، چون ورزش های منظم موجب کشش عضلات می شود، بنابراین احتمال کشیدگی، پارگی و یا اسپاسم در عضلات آنها کمتر است.
سه نوع عضله از ستون فقرات محافظت می کنند:
•    عضله ی بازکننده (عضلات کمر و عضلات گلوتئال)
•    عضلات خم کننده (عضلات شکمی)
•    عضلات مورب یا روتاتور (عضلات جانبی)
درحالی که برخی از این عضلات دائما مورد استفاده قرار می گیرند، اغلب آن ها حین فعالیت های روزانه به میزان کافی ورزش داده نمی شوند و چنانچه به طور خاص ورزش داده نشوند، با افزایش سن، ضعیف می شوند.
یک برنامه ی ورزشی کامل برای کمر، باید ترکیبی از موارد زیر را شامل شود:
•    حرکات کششی برای کاهش درد کمر
•    ورزش های تقویتی کمر
•    ورزش های هوازی
در نهایت، یک برنامه ی منظم برای کشش عضلات همسترینگ، به کاهش گرفتگی عضله و علائم آسیب کمک خواهد کرد. عضله همسترینگ از پشت هر دو ران عبور می کند. گرفتگی این عضله حرکات لگن را محدود می کند که می تواند موجب کشیدگی عضلات کمر شود. حرکات منظم کششی عضله همسترینگ، به تدریج می تواند این عضلات را طویل کرده و فشاری که بر روی کمر احساس می شود را کاهش دهد.

منبع اصلی مطلب : درمان کمر درد، دیسک و سیاتیک بدون جراحی
برچسب ها : عضلات ,گرفتگی ,اسپاسم ,عضله ,ستون ,فعالیت ,گرفتگی عضلات ,ستون فقرات ,قرار دهید ,استفاده کنید ,ستون فقرات•  
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

پو اس ام اس : درمان و علت گرفتگی عضلات و اسپاسم کمر