ستون ,فقرات ,آرتروز ,بیمار ,مفاصل ,کاهش ,ستون فقرات ,آرتروز ستون ,مفاصل فاست ,درمان آرتروز ,برای بیمار ,تنگی کانال نخاعی ,برای درمان آرتروز 

استئوآرتریت (آرتروز ستون فقرات)، یا بیماری تخریب دیسک، عارضه‌ای است که در آن غضروف‌های محافظ قرار گرفته روی استخوان‌ها تخریب یا فرسوده می‌شوند و در نتیجه بیمار دچار درد و تورم می‌شود. همچنین این عارضه گاهی با تشکیل خارهای استخوانی (استئوفیت) نیز همراه است. در اثر آرتروز ستون فقرات خم شدن، انجام فعالیت های تحمل کننده وزن مثل پیاده روی و انجام وظایف روزمره مثل لباس پوشیدن و حمام کردن دشوار می شود. برای درمان آرتروز کمر ، فیزیوتراپ به شما کمک می کند تا بیماری خود را مدیریت کنید، ناراحتی خود را کاهش دهید و بتوانید بار دیگر به خوبی حرکت کنید. اگه درد شما بهبود نیافت باید به جراح ستون فقرات مراجعه نمائید.


آرتروز ستون فقرات چیست؟

با افزایش سن، دیسک های ستون فقرات می توانند دچار فرسایش شوند، تنگ شوند و یا دچار بیرون زدگی شوند. این تغییرات بر غضروف، رباط ها و مفاصل ستون فقرات فشار وارد می کند و باعث کمر درد می شود. تنگ شدن دیسک همچنین منجر به تنگ شدن فضای بین مفاصل ستون فقرات می شود که مفاصل فاست نامیده می شوند. نیروهای تحمل کننده وزن بر مفاصل به دلیل تغییراتی که در دیسک کمر و گردن بوجود می آید افزایش پیدا می کند. در نتیجه، غضروفی که سطح مفصل را می پوشاند با گذر زمان دچار فرسایش می شود. در صورتی که غضروف شما دچار فرسودگی شود، استخوان های شما به همدیگر ساییده می شوند و منجر به التهاب، سفتی و درد و بزرگ شدن مفاصل می شود.

با پیشرفت آرتروز ستون فقرات، بدن شما با رشد استخوان جدید آن را ترمیم می کند، که به آن خار استخوانی (اسپرز استخوان) می گویند. بوجود آمدن خار استخوانی منجر به بیماریی می شود که تنگی کانال نخاعی نام دارد. اغلب مواقع این اختلال مردان و زنان بالای 50 سال را تحت تاثیر قرار می دهد. تنگ شدن ممکن است نواحی کوچک یا بزرگی را در برگیرد و منجر به وارد شدن فشار بر عصب های مجاور می شود، که منجر به عوارضی از قبیل درد، کرختی، بی حسی یا سوزش می شود.


علائم و نشانه ها

آرتروز ستون فقرات کمری معمولا باعث درد و گرفتگی کمر می شود. بیماران به خصوص در اوایل صبح و هنگام بیرون آمدن از تخت خواب احساس گرفتگی می کنند که ممکن است با طی شدن روز بهبود یابد. همچنین ممکن است فعالیت های طولانی مدت و یا شدید باعث تشدید علائم آرتروز ستون فقرات شوند.

با بد تر شدن آرتروز فاست ستون فقرات، این مفاصل خار های استخوانی می سازند که باعث التهاب و تورم بافت می شود. ریشه های عصبی اطراف مفاصل ممکن است به این دلیل تحت فشار قرار بگیرند. به این عارضه تنگی کانال نخاعی گفته می شود که معمولا در میان بیماران مبتلا به آرتروز کمر وجود دارد. این بیماران معمولا علائم عمومی تنگی کانال نخاع را تجربه می کنند.


علت ها و عوامل

ورزشکاران و شاغلین در حرفی که انجام حرکت‌های مکرر و سنگین را ایجاب می‌کند، بیش از دیگران در معرض ابتلا به آرتروز ستون فقرات و کمر  قرار دارند. دیگر عامل‌های خطر شناخته شده ابتلا به آرتروز ستون فقرات عبارت‌اند از:

• پا به سن گذاشتن: پیر و فرسوده شدن مستمر و پیشرونده ساختارهای ستون فقرات. این فرایند طبیعی از اوایل دهه سوم زندگی آغاز می‌شود، البته نوع شغل بیمار نیز در زمان بروز و شدت عارضه بی تأثیر نیست.

• جنسیت: آرتروز در بانوان در سنین پس از یائسگی شیوع بیشتری دارد، اگرچه در سنین زیر ۴۵ سالگی مردان بیشتر به این بیماری مبتلا می‌شوند.)

• اضافه وزن: اضافه وزن فشار بیشتری را روی مفصل‌های تحمل کننده وزش و ستون فقرات، به ویژه در دوران میانسالی، وارد می‌کند.

• ژنتیک: سابقه ابتلا به آرتروز در خانواده یا نقص مادرزادی مفصل، ستون فقرات یا بدشکلی‌ها یا ناهنجاری‌های پا در خویشاوندان.

• بیماری‌های مرتبط: ابتلا به بیماری‌های مرتبط، دیابت، عفونت و دیگر گونه‌های آرتریت ناشی از وجود مشکل در سیستم گردش خون، مانند روماتیسم مفصلی یا نقرس. چنانچه دلیل بروز آرتروز ستون فقرات مشخص نباشد، نکته‌ای که در اکثر موارد صادق است، از بیماری با اصطلاح آرتروز اولیه یاد می‌شود و عمدتاً پی‌آمد طبیعی افزایش سن به شمار می‌رود. سالخوردگی با تغییرهای غضروف و مایع سینوویال همراه است، به علاوه آب موجود در بافت‌ها به موازات افزایش سن بیشتر و پروتئین موجود در بافت‌ها کمتر می‌شود.

استفاده طولانی مدت مکرر از مفصل باعث ملتهب شدن آن می‌شود، درد و ورم مفصل را به دنبال دارد و در نهایت به تخریب غضروف می‌انجامد.

چنانچه دلیل بروز آرتروز  ستون فقرات مشخص باشد، با آرتروز ثانویه مواجه هستیم که از ابتلا به عارضه‌ها یا بیماری‌های خاصی مانند چاقی، وارد شدن ضربه یا صدمه دیدن یا جراحی مفصل یا ناهنجاری مادرزادی مفصل نشأت می‌گیرد.


عوامل خطر

مشخص شده است که ورزشکاران و افراد دارای مشاغلی که به حرکات تکراری و بخصوص سنگین نیاز دارند خیلی بیشتر در معرض خطر هستند. دیگر عوامل خطر شناخته شده برای آرتروز دیسک کمر در حال گسترش ستون فقرات عبارتند از:
• افزایش سن: پیر شدن مداوم و رو به پیشرفت ساختارهای ستون فقرات که از دهه سوم زندگی شروع می شود و غالبا مرتبط با کار افراد است.
• جنسیت: آرتروز کمر در دوران بعد از یائسگی در زنان شایع تر است (هرچند این بیماری در سنین زیر 45 سال در مردان شایع تر است).
• اضافه وزن: باعث وارد آمدن فشار بیشتر به مفاصل تحمل کننده وزن بدن و ستون فقرات بخصوص در سال های دوران میانسالی می شود.
• ژنتیک: داشتن سابقه خانوادگی آرتروز ستون فقرات یا نواقص مادرزادی مفاصل، ستون فقرات یا ناهنجاری پاها.
• بیماری های مرتبط: وجود بیماری های مرتبط دیگر، عفونت ها، دیابت و دیگر اشکال مختلف آرتریت در گردش مانند آرتریت روماتوئید یا نقرس.
بیماری آرتروز کمر در جوانان نیز ممکن است بر اثر صدمه و ضربه بوجود آید، شیوع ارتروز ستون فقرات در زنان بیشتر است. در صورت ابتلا به آرتروز کمر باید تحت مراقبت خاص زیر نظر پزشک در حاملگی باشید. بیماری آرتروز کمر و دیسک کمر فرق دارد. درد آرتروز کمر با استفاده از درمان های بدون جراحی غالبا کاهش یافته و منجر به درمان می شود.



تشخیص

معمولا پزشک می تواند آرتروز ستون فقرات را از طریق سوال درمورد سابقه پزشکی بیمار و معاینه وی تشخیص دهد. ممکن است پزشک برای اطلاعات بیشتر آزمایش های اشعه ایکس یا ام آر آی ستون فقرات برای بیمار تجویز کند. اگر بیمار یا پزشک به وجود نوعی بیماری خود ایمنی مشکوک باشند، آنگاه ممکن است پزشک تست های آزمایشگاهی را تجویز کند. در برخی موارد، ممکن است پزشک برای تشخیص محل درد عملی را انجام دهد که بلوک شاخه مدیال نامیده می شود. پزشک برای تزریق بی حس کننده موضعی به اعصاب پیرامون مفاصل مبتلا از اشعه ایکس استفاده خواهد کرد. اگر این کار درد بیمار را به صورت موقتی کاهش دهد، مفصل مورد نظر به عنوان منبع درد شناخته می شود.


راه ها و روش های درمان

نحوه ی درمان آرتروز ستون فقرات کمری بسته به علائمی است که بیمار از خود نشان می دهد. روش های درمانی معمولا با مراحل ساده ای شروع می شوند که اگر بیمار با آن ها بهبود نیابد، به تدریج روش های پیچیده تری استفاده می شوند.

برخی روش های درمانی آرتروز ستون فقرات کمری عبارت اند از :

    فیزیوتراپی :از فیزیوتراپی به منظور تقویت عضلات ستون مهره در ناحیه ی کمر استفاده می شود. عضلات قوی تر، بهتر از ستون فقرات پشتیبانی کرده و بار وارد شده روی مفاصل فاست را کمتر می کنند. حتی در بیمارانی که فعالیت کرده و تناسب اندام دارند هم، می توان عضلات ستون مهره را قوی تر کرد و علائم بیماری و کمر درد  را کاهش داد.

    کاهش وزن :کم کردن وزن در بیماران که مفاصل فرسوده دارند، عملی دشوار است. با این حال، کم کردن مقدار کمی وزن هم می تواند عامل موثری بر کاهش درد باشد. با کاهش 5 کیلوگرم یا بیشتر از وزن، مفاصل فاست فشار کمتری را متحمل خواهند شد و این می تواند به طور قابل قبولی درد را کاهش دهد.
    دارو های ضد التهاب :این دارو ها می توانند التهاب اطراف یک مفصل دچار آماس را کاهش دهند. با کم تر شدن التهاب، معمولا درد نیز کاهش می یابد. از مصرف این دارو ها بدون نظارت پزشک خودداری کنید.

    سرما و گرما :گرما دادن و سرد کردن، می توانند در درمان آرتروز ستون فقرات کمر بسیار موثر واقع شوند. بیماران معمولا به این نتیجه می رسند که استفاده از گرما، قبل از انجام فعالیت به منظور “شل کردن” ستون فقرات می تواند کارساز باشد. همچنین بهترین زمان استفاده از یخ، بعد از از فعالیت های شدید است.

    درمان های کایروپراکتیک :پزشکان کایروپراکتور،  معمولا تنظیم ستون فقرات را با روشی که به آن مانیپولاسیون می گویند، تنظیم می کنند. این روش ها  می توانند درد را به طور قابل توجهی کاهش دهند. معمولا کاهش درد به طور موقتی است.

    درمان های جایگزین :این روش های درمانی عبارتند از طب سوزنی، ماساژ، مغناطیس درمانی، درمان طبیعی و غیره. شکی نیست که این روش ها می توانند به طور قابل توجهی در درمان گردن درد و کمر درد موثر واقع شود. با وجود این که تحقیق علمی مبنی بر تاثیر گذار بودن این روش ها وجود ندارد، بیشتر آن ها عوارض جانبی کمی داشته و از قیمت مناسبی برخوردارند.

    تزریقات اپیدورال :این تزریقات روش مناسبی برای توزیع استروئید در اطراف ناحیه ی مبتلا به آرتروز می باشند. کورتیزون یک داروی ضد التهاب قدرتمند است. استفاده از سوزن، این اجازه را می دهد که دارو مستقیما به بافت دچار آرتروز برسد.

    تزریقات در مفاصل فاست :این تزریقات یک روش رایج دیگر برای درمان آرتروز ستون فقرات می باشند. در این روش، یک داروی بی حسی موضعی و معمولا دارو های استروئیدی، مستقیما به درون یک مفصل فرسوده تزریق می شوند. هدف از این کار دو چیز است. اول، با این کار می توان تشخیص آرتروز در مفصل فاست را تایید کرد. اگر درد بیمار پس از تزریق کاملا بهبود یابد، منشا اصلی درد به درستی تشخیص داده شده است. دوم این که تزریقات به مفاصل می توانند التهاب و درد را به طور قابل توجهی برای هفته ها یا ماه ها کاهش داده و به بیمار اجازه دهند دیگر برنامه های درمانی خود را دنبال کند (مثل فیزیوتراپی) که بدون تزریق، این کار بسیار دردناک خواهد بود.


 عمل جراحی

تعداد بسیار کمی از بیماران مبتلا به اسپوندیلوز برای درمان نیاز به عمل جراحی دارند. هنگامی که نیاز به استفاده از این روش برای بیمار توسط پزشک تشخیص داده شود، در موارد بسیار نادر نیاز به انجام اورژانسی عمل جراحی وجود دارد. به این ترتیب ابتدا سعی می شود با استفاده از روش های درمانی غیر جراحی مشکل بیمار بر طرف شود. در این رابطه معمولاً پزشک سعی می کند ترکیبی از دو یا چند روش درمانی غیر جراحی را برای بیمار استفاده کند تا به این ترتیب بتواند در کوتاه ترین زمان ممکن حداکثر تاثیر درمانی مورد نظر را برای بیمار ایجاد نماید. لازم به ذکر است که در اکثر موارد این روش های درمانی می توانند مشکل بیمار را بر طرف کنند و در نتیجه نیازی به انجام عمل جراحی بر روی بیمار نیست

منبع اصلی مطلب : درمان کمر درد، دیسک و سیاتیک بدون جراحی
برچسب ها : ستون ,فقرات ,آرتروز ,بیمار ,مفاصل ,کاهش ,ستون فقرات ,آرتروز ستون ,مفاصل فاست ,درمان آرتروز ,برای بیمار ,تنگی کانال نخاعی ,برای درمان آرتروز
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

پو اس ام اس : آرتروز ( استئوآرتریت ) ستون فقرات و کمر : علت و درمان آن